Önemli Nesir Yazarları

Aşıkpaşazade ( 15. Yüzyıl )

Şair Ahmed Paşa’nın torunudur.
Tarih türünde eser vermiştir. Sade bir dili var-dır.
Tevârih-i Âl-i Osmânî ( Osmanlı Tarihi ): Sade nesrin bir örneğidir. Âşıkpaşazade Tarihi adıyla da bilinir.





Sehi Bey (16. Yüzyıl)

Heşt Behişt adlı şuara tezkiresi ile tanınmıştır. Bu eserinde 200 kadar şair hakkında sade bir dille bilgi verir.

Seydi Ali Reis (16. Yüzyıl)

Şair ve yazardır; ama asıl ününü denizcilikte yapmıştır. Osmanlı donanma komutanlarındandır. Çıktığı Hindistan seferinde donanmasını Hint Okyanusu’ndaki fırtınada kaybedip karadan ülkeye dönmüştür.
Sade bir dili vardır. Hatta halk ozanları tarzında şiirler yazmış bazı eserlerinde
Nevai Türkçesini (Çağatay Türkçesi) kullanmıştır.
En önemli eseri Mir’atü’l-Memalik adını taşır. Hint seferi sırasında yaşadıklarını anlatır.
Bir diğer eseri o zamana göre önemli denizcilik bilgilerini içeren Kitabü’l-Muhit’tir.



Piri Reis (16. Yüzyıl)

Ünlü Türk denizcisidir.
Kitab-ı Bahriye adlı denizcilik kitabı ve buna eklediği haritalarla tanınır.






Feridun Bey (16.Yüzyıl)

Feridun Bey Münşeatı adıyla tanınan bir eserin sahibidir. Eser Osmanlı Devleti’nin kuruluşundan III. Murat zamanına kadar bazı önemli olaylarla padişahlarla ilgili bilgi ve belgeleri içeren bir derlemedir.
Şiirler de yazan Feridun Bey’in bir Divan’ı ile birkaç düzyazı eseri vardır.



Evliya Çelebi (1611 -1682)

"Seyahatname" nin yazarı olan Çelebi'nin gezi türündeki bu eserinden onun tarih toplum bilim ve güzel sanatlar konusunda bilgi sahibi olduğunu anlıyoruz.




Kâtip Çelebi (17. Yüzyıl)

Asıl adı Mustafa’dır. Hacı Halife diye de anılır.
Çeşitli devlet görevlerinde bulunmuş seferlere katıl-mıştır.
Tarih coğrafya biyografi bibliyografi otobiyografi; ahlak tasavvuf eğitim düşünce toplum yapısı tıp etnoloji gibi tür ve konularla ilgili geniş bilgisi olan bir kişidir.
Süslü nesir akımına kapılmamış topluma yararlı olmak için sade dili tercih etmiştir.

Önemli eserleri şunlardır:

Keşfü’z-Zunun: 15.000 eser ve 10.000 yazarın tanıtıldığı bir bibliyografidir. Arapçadır.

Cihannüma: Batılı anlayışla hazırlanmış bir coğrafya eseridir. Dünyanın yuvarlak olduğunu da anlatır.

Fezleke: 16. ve 17. yüzyıl olaylarını işleyen bir tarih kitabıdır.

Tufetü’l-Kibar-i Esfarü’l-Bihar: (Büyüklerin deniz seferlerinden yadigâr) Deniz seferlerinden ve büyük Türk denizcilerinden söz eder.

Mizanü’l-Hakk: Dini ahlaki toplumsal konuları işleyen didaktik bir eserdir. Pozitif bilimlerin gerekliliği batıl inançların açtığı yaralar inanç özgürlüğü hoşgörü gibi konuları işler.

Düsturü’l-Amel: Devlet işlerinde gördüğü aksaklıkları ve çarelerini anlatan bir kitaptır.





Nâimâ (17. Yüzyıl)

İlk resmi vakanüvis (tarihçi) ve Osmanlı tarihçilerinin en üstünüdür.
Tarihçi Nâimâ’nın “Nâimâ Tarihi” olarak bilinen altı ciltlik eseri hem tarih hem de edebiyat açısından önemli bir kaynaktır.
Yazar 1591–1636 yılları arasındaki olayları tarafsız bir biçimde anlatır.
Devletin aksayan yönlerini eleştirir oldukça başarılı tasvirleri vardır.



Peçevî İbrahim (17. Yüzyıl)

İbrahim Peçevî’nin “Peçevi Tarihi”adlı eserinde Kanuni ve IV. Murat devrinin olayları sade bir dille anlatır.
Yazar canlı ve doğal bir üslupla olayları objektif biçimde anlatır.



Nergisî (17. Yüzyıl)

Süslü nesrin örneklerini vermiştir.

Veysî (17. Yüzyıl)

Süslü nesrin örneklerini vermiştir.

Sinan Paşa

Divan edebiyatında süslü nesrin en iyi örneklerini vermiştir.
Tazarruname adlı eseri vardır.
Diğer eserleri; Maarifname Tezkiretü’l Evliya

Mercimek Ahmet

Kabusnâme eseriyle ün yapmış tarih ve Osmanlı Tarihi ile ilgilenmiştir.

Yirmisekiz Çelebi Mehmet (18. Yüzyıl)

Osmanlı Devleti’nin Avrupa’ya gönderdiği sürekli elçilerden ikincisidir.
Padişah III. Ahmet’e sunduğu Sefaretname’si ile tanınır. Fransa’da gördüğü yenilikleri anlatmıştır.